Zbiory kamionki współczesnej po 1945 roku
Po II wojnie światowej w wyniku dewastacji zakładów ceramicznych proces ponownego uruchomienia produkcji był trudny i długotrwały. Już w czerwcu 1945 roku został tu skierowany Tadeusz Szafran, profesor krakowskiej Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych, doskonały artysta i doświadczony ceramik. Wkrótce uruchomił on fabryczkę Reinholda przy ul. Górne Młyny 10, a następnie dawny zakład Paula przy ul. Polnej 19, gdzie rozpoczęła działalność Spółdzielnia „Ceramika Artystyczna” pod zarządem Cepelii.
Na wystawie prezentowanych jest kilka wazonów z malaturą ręczną prof. T. Szafrana.
„Ceramika Artystyczna” od początku nawiązała współpracę z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Pierwsze projekty dla zakładu wykonali studenci Wydziału Ceramiki pod kierunkiem profesorów Rudolfa Krzywca i Julii Kotarbińskiej.
prof. Rudolf Krzywiec, formy wazonów z lat 50., dekoracja współczesna
Do Muzeum trafiły najlepsze wzory z 50-letniej produkcji Spółdzielni. Pierwsze wyroby „Ceramiki Artystycznej” to głównie naczynia użytkowe, nie pozbawione jednak akcentów artystycznych. Wczesne dekoracje Izabeli Zdrzałki, pierwszego kierownika artystycznego Spółdzielni, to malatury o ornamentach kwiatowych, wykonywane początkowo szkliwami, a następnie emaliami z rożka. Również jej projektu są dekoracje reliefowe na angobie i patery o malarskich efektach szkliw zaciekowych.
Izabela Zdrzałka, wazon, 1952 r.
Krótki okres pracy w bolesławieckiej kamionce Alicji Szurmińskiej-Krępowej, a następnie Amandy Różańskiej pozostawił szereg ciekawych form użytkowych dekorowanych stempelkami, szkliwami zaciekowymi i zdobiną z rożka.
Od 1964 roku kierownikiem artystycznym „Ceramiki Artystycznej” jest Bronisław Wolanin, uczeń prof. Julii Kotarbińskiej. W jego formach z lat 60-tych widać wyraźne inspiracje tradycyjnym miejscowym garncarstwem. W podszkliwnych reliefach na talerzach, karafkach, wazonach, występują motywy śląskiej sztuki ludowej. Dzięki współpracy z doskonałym technologiem Andrzejem Skowrońskim wprowadził szereg nowych szkliw błyszczących, krystalicznych, matowych o szerokiej gamie barw. Interesujący fragment twórczości Wolanina stanowią wazony o różnych kształtach i wielkościach pokryte szkliwem kraquele.
Bronisław Wolanin, wazony szkliwo barwione, lata 1976-1978
W latach 1974 – 85 Wanda Matus, również absolwentka wrocławskiej Uczelni, niektóre formy wytwarzane w „Ceramice Artystycznej” zdobiła bardzo dekoracyjną podszkliwną malaturą, o swobodnych, stylizowanych linearnych motywach roślinnych.
Wanda Matus, malatura, 1975 r.
W zbiorach Muzeum znajduje się również szereg interesujących przykładów wzornictwa Zakładów Ceramicznych „Bolesławiec”. Od 1974 roku projektantem jest tam Janina Bany-Kozłowska. Jej projektu są zestawy kamionki użytkowej: serwisy śniadaniowe i obiadowe o prostych funkcjonalnych kształtach, w barwach ciepłych zieleni, brązów, piaskowych żółci. Często naczynia są dwubarwne, o kontrastowo bądź harmonijnie zestawionych kolorach.
Janina Bany-Kozłowska, fragment serwisu
W Zakładach „Bolesławiec” w latach 1980-85 szereg projektów opracował Wolanin – były to zestawy naczyń, wazony w jednobarwnych półmatowych brązach, bielach, szkliwach grafitowych.
Na wystawie możemy zobaczyć również białobłękitny zestaw, na jakim podano Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II posiłek na pokładzie samolotu podczas odlotu z kraju 10 czerwca 1977 roku , wykonany w „Ceramice Artystycznej”.
Miejscowa kamionka posłużyła jako tworzywo Bronisławowi Romanowskiemu (1908 – 1987) ceramikowi, przybyłemu tu z Kresów Wschodnich, do modelowania ręcznego postaci ludzi, zwierząt, scenek rodzajowych. Osobną grupę stanowią duże wazony o szkliwach zaciekowych Eugeniusza Niemirowskiego (1927-1997) tworzącego niezależnie w pobliskich Parzycach, który opracował własną metodę i technologię ceramiki bazującej na miejscowym tworzywie.
