Duże i małe... małe i duże

Grażyna Płocica

Profesor na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, pedagog uczelni od 1977 r. Prowadzi II Pracownię Ceramiki Artystycznej. Członek ZPAP.

CREDO:

Ceramika unikatowa, sugestywnie nazywana przez Francuzów „sztuką gliny i ognia”, podobnie jak ciało ludzkie ma charakter fenomenologiczny – wymyka się pojęciowym spekulacjom, wymaga bezpośredniego doświadczania tego, czym jest. Dlatego tak trudno ująć ją w słowa.

Jest stricte sztuką materii: stwarzaniem realnej struktury tak, jak dzieje się to w przyrodzie, nie zaś tworzeniem obrazu czegoś, tworzeniem wrażenia jakiejś rzeczy. Jest materialnie konkretna jak kamień i metafizyczna w swojej ekspresji jak zjawa. Powstaje przecież na styku wciąż tajemniczej psychiki człowieka i najdosłowniej namacalnej gliny – owego medium użyczającego cielesności temu, co bezcielesne. Pod tym względem jest podobna alchemii. Tu także środkiem jest działanie w materii, drogą podróż wewnętrzna, a celem transmutacja.

Szczerze uprawiana ceramika stanowi doskonały wehikuł umożliwiający podróż do wnętrza psychiki. Ceramika, potocznie pojmowana jako dyscyplina plastyczna służąca wytwarzaniu artystycznych obiektów ceramicznych, staje się ni mniej ni więcej tylko instrumentem życia duchowego, narzędziem samopoznania i samorealizacji. Tworzenie ceramiki okazuje się być dla twórcy formą medytacji, a nie fachem. Jakaż zaskakująca zmiana kwalifikacji tej dyscypliny! Świeckie okazuje się z gruntu nieświeckim.

Pozostaję wierna naczyniu jako praformie, pramatce ceramiki, z której wywodzą się wszystkie inne formy i następne generacje sztuki ceramicznej.

Naczynie jest dla mnie symbolem, tyglem, macicą ceramiki, a zarazem świadectwem ceramicznego rodowodu.

Grażyna Płocica

Wystawy indywidualne:

• Wrocław (1985, 1989, 1998, 2008);
• Bolesławiec – Muzeum Ceramiki (2008)

Udział w wystawach zbiorowych w kraju i za granicą:

m.in. Wystawa młodych – Jugend Gestaltet, Monachium 1980; Biennale Ceramiki Polskiej, Wałbrzych (1981, 1983, 1987); Międzynarodowy Konkurs Ceramiki Artystycznej, Faenza (1981, 1987); Linia przekazu – mistrz – adept – uczniowie, Galeria Ceramiki i Szkła Wrocław 1996; Ornamenta Silesiae – 1000 lat rzemiosła artystycznego na Dolnym Śląsku, Muzeum Narodowe Wrocław 2001; Ceramika 2001 – ciąg dalszy, BWA Wrocław2001; Ceramika i szkło polskie XX wieku, Muzeum Narodowe Wrocław 2004; Wieżowce Wrocławia – 60 lat ASP Wrocław, Muzeum Narodowe Wrocław 2006; Figura a struktura, Centrum Sztuki – Galeria „El” Elbląg 2006; European ceramic context, Bornholm 2006; Gebrannte Kunst, Landau 2006; Ceramique et verre artistique, Maroko 2007. Udział m.in. w sympozjach: Porcelana inaczej, Wałbrzych (siedmiokrotnie); Eksperymentalne Studio Ceramiki, Kecskemet (Węgry) 1985; Glace storm In the Baltics, Wilno 2002